Groentje

Het is weer zo’n clich√©; leeftijd doet er niet toe, het gaat erom hoe je je voelt. Ik vond het altijd moeilijk te geloven dat het echt zo was; toen ik 16 was deed het er wel toe en vond niemand het een goed idee dat ik me zeker 20 voelde.

Steeds vaker kom ik mensen tegen die ‘leeftijdsloos’ zijn, mensen die niet voldoen aan een stereotype beeld van 60-plusser. Vitale en energieke mensen, ondernemers die kansen zien en geen enkele behoefte hebben om de geraniums te zien groeien.

Nu ik zelf bijna 40 ben begrijp ik het wel, ik heb zelf het gevoel dat ik nog maar aan het begin sta van mijn werkende leven en toch ben ik alweer 15 jaar onderweg. Heb ik dan nu pas in de gaten wat ik leuk vind? of waar ik goed in ben? ben ik een laatbloeier? Of is de wereld om mij heen de afgelopen 15 jaar zo veranderd dat ik tijd nodig had om me aan te passen en mijn plek te vinden. Maar omdat ik me nog een groentje voel heb ik wel het idee dat ik het tot mijn 80ste vol kan houden. Zou je je op je 60ste nog steeds een groentje kunnen voelen en hoe doe je dat dan?

Naast dat de ‘leeftijdloze’ zelf wil ondernemen kunnen wij frisse, jonge en moderne mensen hier ook iets leren. Wat hebben de jaren ons te bieden? en dan heb ik het niet over kennis en ervaring maar misschien wel over het vermogen om te delen, open-minded te zijn en niet onbelangrijk: happy zijn met jezelf en het leven dat je leidt. Dus maar niet wachten tot we de 60 zijn gepasseerd?

Onlangs heb ik een photoshoot mogen doen waar ik enorm van heb genoten. Kok Emilie, 63 lentes, wilde graag portretten hebben voor haar nieuwe bedrijf. Hoe inspirerend en wat een lef! Een prachtig voorbeeld van opnieuw beginnen, de wereld om je heen willen begrijpen en omarmen. Een groentje dus…