Ik klaag niet!

Maar wil gewoon iets vragen. Vragen staat vrij toch? En waar gaat het dan om? Geld, mijn geld.

Het zit als volgt en vele van u zullen het herkennen. Als fotograaf ben ik zzp-er of freelancer of zelfstandige of hoe je het ook noemt. Waar het op neer komt is dat ik niet elke maand een salaris gestort krijg van een vriendelijke werkgever. Nee, ik moet zelf zorgen dat ik aan het eind van de maand niet een stukje maand overhoud waar geen geld voor is. Dat geld moet ik verdienen, dat is stap 1. Stap 2 is dat ik dat geld via een factuur van mijn opdrachtgever losgepeuterd krijg. So far so good. Maar waarom denken mijn opdrachtgevers dat ik voor mijn geleverde diensten, service en flexibiliteit gestraft wil worden met een betalingstermijn van 60 dagen…of 90. Zou degene die op de betaal-knop drukt (die elke maand automatisch zijn salaris gestort krijgt) zich realiseren dat ik afhankelijk ben van een vlotte betaling? Gewoon zoals de bakker zijn brood pas meegeeft als je betaald hebt omdat hij anders de volgende dag geen brood kan bakken?

Ik vraag me af wat het zegt over de heersende waarde over onderlinge betalingen en de daarvoor geldende norm. Ben ik zo ouderwets dat ik het asociaal vind om een geleverde dienst pas na 3 maanden af te rekenen? Nu weet ik wel dat het niet zal veranderen, hoe hard ik ook roep. Ben maar een kleintje hè.

Maar misschien kan ik u, mijn fijne opdrachtgevers met grote administratieve afdelingen, een ander inzicht geven. Waarom huurt u eigenlijk zzp-ers in? Omdat zij iets kunnen dat u niet kunt, ze zijn flexibel, ze bieden service en toewijding, ze hoeven niet op de loonlijst en doppen hun eigen boontjes. Toch? Is dit alles het u niet waard om gewoon binnen een beschaafd termijn de factuur te voldoen? U een klein beetje te verplaatsen in de zzp-er en de termijn aan te passen voor de kleine ondernemer. Het is maar een idee…